|
|
|
 |
|
nog xx dagen voor de
première van Herakles
1. Ooit liep ik met mijn kinderen te wandelen in het stadspark te Gent. Plots werden we opgeschrikt door een levensgrote aap. Het bleek de aap uit starwars te zijn die achtervolgt werd door een leger in witte starwars uniformen gestoken jonge mannen. Enkele jaren later; een week voor de première van het (voorlopig) laatste deel van het starwars epos zie ik een foto in de krant; een man, tegen de veertig, in uniform. Helm fier onder de arm. Niets bijzonders, als je dit zo leest. Ware het niet dat het uniform van de man een starwars outfit is en hij lid is van een club die starwars naspeelt. Onmiddellijk passeren er in mijn geest allerlei huiselijke taferelen de revue. Het zoontje van 10 ontdekt het starwars uniform in de klerenkast en wil het aanraken. Niets daarvan. Dit kostuum behoort tot het heiligdom van pappa!
2. Je zoon, een gezonde twintiger, vertrekt naar een feestje. Een fuif inclusief verkleedpartij. Maar je ziet je zoon vertrekken in het uniform van een SS-officier. Laat je hem vertrekken? En wat als je zoon de kroonprins van Engeland is?
3. Je buurman bewaart in zijn klerenkast een uniform van een SS-officier. Je buurman is een respectabele burger. Hij is president van de rechtbank. Hij heeft een prachtige loopbaan en staat op het punt van een heerlijk pensioen te genieten. Hij woont in een deftige, rustige buurt vol respectabele burgers met prachtige loopbanen en dure wagens. Hij is ongetrouwd gebleven en woont samen met zijn twee zussen Vera en Clara. Ook allebei ongetrouwd gebleven. Samen met zijn zus Vera zorgt hij voor Clara die verlamd is en in een rolstoel zit. Toonbeeld van menslievendheid en mededogen.
Stel dat diezelfde buurman elke jaar op dezelfde dag in zijn eigen huis het SS-uniform draagt. Grappig niet? Stel dat die dag de verjaardag van Himmler is...