Wat een impact had Orgia op me, gisteravond. Een orgie van ellende en diepverborgen gevoelens en verlangens, gespeeld door drie acteurs in topvorm, in een schitterend decor vol gaten. Heftige, soms ontroerende muziek. Was ik nu de enige die het gevoel had dat er ook heel geestige scènes in zitten? Wat knap van David en de acteurs dat zij er zo'n heftige, confronterende voorstelling uit weten te halen. De Appel deelt dit seizoen wel een paar rake tikken uit aan je onderbewustzijn.

Wouw wat een prachtig stuk. Heftig, intens, wanhopig en vol schoonheid. Zowel in de heftige spelwijze en het fysieke spel als in de verstilling en afwezigheid van reactie. Sta nog na te trillen. Nikki

Een moeilijk stuk over mensen waarin ik mij(gelukkig?) niet herken, sterke tekst, fabelachtig acteer werk, inventief decor: Super!

Nog nooit zo teleurgesteld in een Appelstuk, veel lawaai, geschreeuw waardoor de teksten slecht te verstaan en te volgen waren. Jammer, ongetwijfeld boeiende inhoud. Wel heel goed spel van Sofieke. Mooi op de achtergrond, geweldig sterk op het toneel.

Ik vond het een verschrikkelijk stuk ondanks het goede spel van de acteurs. Onsamenhangende, puberale teksten, geschreeuw, geweld en af en toe teveel lawaai. Pasolini leed bij het schrijven van dit stuk aan waarschijnlijk meer dan alleen een maagzweer.

Ik zal kort zijn. Uitstekend spel. Over een wereld waar ik liever niet aan denk. Het betreft gedragingen waar ik misschien wel bang voor ben. Ik ben op het laatst weggelopen vanwege hoge nood. Daardoor is mij het een en ander ontgaan. Mijn excuses daarvoor. Ik was liever tot het einde blijven zitten. Groeten, Dirk

Een fantastisch stuk, dat mij herinnert aan de films en stukken van voorheen, maar nu zeer actueel bewerkt. En natuurlijk zeer goed gespeeld. Ik las meer negatieve geluiden in de recensies van de dagbladen; daar ben ik het dus helemaal niet mee eens

David Geysen verdient een pluim alleen al vanwege het afstoffen van een stuk uit de beladen en door alle kanten uitschietende (seksuele) moraal lastig te duiden late jaren zestig. Orgia is nog immer actueel en waarschijnlijk is zonder overdrijving te stellen dat het meer actueel dan ooit is. Neem alleen al de vraag uit de proloog. Heeft anderszijn het recht zichzelf te zijn?? Velen die het stuk gezien hebben, zullen zich achter de oren gekrabd hebben na het horen van dit: Als mijn leven een toneelstuk was geweest, dan had ik niet naar een traditioneel drama gekeken? een drama dat gebaseerd is op conflict!? Geysen heeft het goed begrepen en zoekt de confrontatie. Hij lijkt het conformisme als een vroegtijdige dood? de geestesdood? te zien. Petje af! Een tip voor allen die nog willen gaan kijken: Koop na de voorstelling de toneeltekst, deze verzekert u allereerst van een heftige herbeleving van het stuk en ten tweede van een welkome rijping van het begrip van de toneeltekst zelf.

Een onvoorstelbaar karakterstuk van Pasolini. Door de bijzondere speelwijze kon dit stuk stijgen in kwaliteit en zeggenschap dat Pasolini hiervoor zich deze vreugde van het fantastische spel direct en voor altijd verbonden zal zijn met het heerlijke theater van De APPEL. Hartelijk dank aan alle drie en niet te vergeten de technische staf, die samen deze voorstelling tot een hoogtepunt hebben gemaakt. Wij hebben bijzonder genoten en zullen dit ook aan vrienden en anderen vertellen wat dit prachtige toneelstuk bij ons heeft teweeggebracht. Hans Takken en Wil Hofman al weer 30 jaar Appelvrieden, nogmaals dank.

Een voorstelling in tekst en beeld, zo ontzettend rauw. Het ging mij door merg en been. Schitterende muziekfragmenten. Sublieme casting van de spelers. Erg indrukwekkend.

Zaterdag 20 december hebben wij de voorstelling Orgia bijgewoond. Een indrukwekkende voorstelling die bij ons door het bot ging met teksten als bommentapijten, een grandioos toneelbeeld, gepassioneerd spel, opmerkelijke muziek en geluiden en heel professioneel spel van de acteurs. Wij hebben genoten. De thematiek is echt van deze tijd. De grens tussen zin en waanzin is heel dun en transparant en dat komt in Orgia heel goed tot uiting. Een stuk met veel zeggingskracht dus.

Woensdagavond 17 december ben ik naar Orgia geweest. Zoals altijd zocht ik met mijn Appelmaatje plaatsen op de eerste rij om helemaal in het stuk te kunnen opgaan. Nou, dat gebeurde. Wat een geweldig spel van alledrie, maar van Sofieke en Bob toch in het bijzonder. Sofieke een stagiair? Dat belooft wat. Ook haar spel in de eerste helft op de achtergrond (wat een mooie vondst) was indrukwekkend. De tekst geeft veel stof tot nadenken, en maakt het alleen al de moeite waarde nog een tweede keer te gaan. Als ik de kans krijg kom ik nog een keer terug. Een must voor alle Appelvrienden, maar eigenlijk voor iedere toneelliefhebber.

Vrijdag 12 december heb ik deze werkelijk verrassende voorstelling bezocht. Na het lezen van alle informatie, blijft toch het beleven van de voorstelling het belangrijkste. Het toneelbeeld, decor, licht, geluid, de kostumering en de muziek zijn erg mooi. De tekst, de bewerking en de regie van David zijn geweldig. Isabella, Sofieke en Bob zijn fenomenaal. Dit mag dan misschien niet zo gemakkelijk stuk zijn, zeker is wel dat het een kans verdient!